در اینترنت داشتم می چرخیدم که نگاهم به عکسی از یک زن عشایر افتاد که با نگاهش به دوربین هم از سختی های زندگی اش می گفت و هم از گرمی کانون خانواده و امید به آینده و با نگاهش دنیا را به سخره گرفته بود و در هر نگاهش یک دنیا حرف نهفته بود.....